Slapen is voor apen op de boekenplank!?

Een uniek prentenboek van Nijmeegse bodem. Een avontuurlijke reis. Ontdek de wereld én dat bijzonder zijn juist perfect is. 

Slapen is voor apen

Het ontstaan

Waar komt het idee vandaan?

“Slapen is voor apen.” Een zinnetje dat rond middernacht weleens wordt geroepen wanneer iemand opstaat om naar huis te gaan. “Kom op joh, één drankje nog. Slapen is voor apen!” Die zin bleef hangen. Het klonk als een titel. Als een glimlach. Als een stiekeme knipoog naar de zombieshift van jonge ouders die net een baby hebben gekregen. Dus besloot ik: dit wordt een boek. Een boek dat je geeft aan vrienden die net ouders zijn geworden. Niet met clichés en slaapadviezen, maar met een dikke knipoog en een grote portie verwondering. Want het moest natuurlijk wel een écht kinderboek worden.

Daar kwam mijn tweede liefde om de hoek kijken: beestjes. Alle soorten en maten. In dit boek vormen dieren de poort naar de natuur; speels, levendig en verrassend. Elk karakter, elk pluimpje haar en ieder pootje, is getekend om kinderen te laten verwonderen  én leren. En achter die tekeningen zit meer dan kleur. Want ik geloof in verhalen. Sterke verhalen. Storytelling is, ook vanuit gedragspsychologie, een van de krachtigste manieren om iets blijvend mee te geven.

Ten slotte wilde ik iets diepers. Sinds ik vader ben, zie ik hoe belangrijk het is dat kinderen zichzelf mogen zijn. Niet in een keurslijf gedrukt worden, maar jezelf ontdekken, durven proberen en vallen om op te staan. En vooral: trots zijn op wat je uniek maakt. Die zoektocht naar zelfvertrouwen, naar durven zijn wie je bent, vormt de kern van het boek.

Over de schrijver

Als kind liep ik al rond met potloden in mijn broekzakken en verhalen in mijn hoofd. Mijn speelgoed bestond uit stiften, videobanden en een logge camcorder die ik overal mee naartoe sleepte. Alles draaide om beeld én beesten; groot, klein, harig of glibberig. Ik heb dozen vol muizenschetsen, slangendossiers en spinnendeterminaties. Elk diertje kreeg zijn eigen minutieus uitgewerkte karakter.

Tijdens mijn studie Gedragsverandering aan de universiteit besefte ik dat passie geen hobby mag blijven. Dus trapte ik het carrièrepad even aan de kant en begon ik een illustratie- en animatiestudio. Zelf alles leren, proberen, mislukken en weer doorgaan. Uiteindelijk klopten merken als Patagonia en het Wereld Natuur Fonds aan voor een samenwerking. Acht jaar lang gaf ik kleur aan verhalen van anderen, totdat er iets begon te kriebelen. Een oude droom, bedolven onder de deadline-agenda’s, begon zich uit te rekken als een luie leeuw in de zon.



Toen werd Moov geboren; mijn dochter én de vonk die mijn vergeten droom opnieuw aanstak: een kinderboek maken.